Иако конкурентските политички фракции во Техеран јавно тврдат дека Иран излегол како победник од конфликтот, во земјата се води жестока политичка борба околу тоа како треба да изгледа таа „победа“.
Додека прагматичарите бараат договор со Вашингтон, тврдокорните конзервативци отфрлаат секаков компромис и се залагаат за продолжување на конфронтацијата.
На едната страна од политичкиот спектар се прагматичари и технократи, предводени од претседателот Масуд Пезешкијан и министерот за надворешни работи Абас Арагчи.
Оваа фракција силно се залага за постигнување договор со Вашингтон, предупредувајќи дека економијата на Иран е сериозно погодена од последиците од американската поморска блокада.
Според нив, прозорецот за преговори од „позиција на сила“ брзо се затвора.
Претседателот Пезешкијан верува дека завршувањето на деценискиот конфликт е единствениот начин Иран да ја прекине својата меѓународна изолација.
„Војната мора да заврши додека сме во позиција на достоинство“, рече тој неодамна.
Од другата страна е моќен камп на тврдокорни конзервативци, кои силно отфрлаат секаков компромис со Соединетите Држави.
Повикувајќи се на неуспешниот нуклеарен договор од 2015 година, кој подоцна го напушти тогашниот претседател на САД, Доналд Трамп, тие го сметаат Вашингтон за несигурен партнер чија крајна цел е уништување на Исламската Република.
Оваа струја ја обвинува сегашната влада за предавство и тврди дека владата намерно ја продлабочува економската криза и недостигот на гориво со цел да ја принуди јавноста да го прифати договорот со САД.
Конзервативците веруваат дека „прозападните“ политичари ги предадоа идеалите на поранешниот врховен лидер Али Хамнеи.
Тие веруваат дека воената конфронтација, ракетната програма и поддршката на вооружените регионални групи се единствената гаранција за опстанок на Исламската Република.
Ситуацијата е дополнително комплицирана од непредвидливите политики на Доналд Трамп.
Санам Вакил од Институтот „Чатам Хаус“ со седиште во Лондон проценува дека контрадикторните изјави на Трамп, во кои еден ден нуди соработка, а следниот ден се заканува, дополнително ги поттикнуваат сомнежите во иранскиот политички систем.
Конзервативците се убедени дека Трамп ја користи дипломатијата само за да купи време за нова воена кампања против Иран.
Во средината на овој политички конфликт, сегашниот врховен лидер на Иран, Моџтаба Хамнеи, останува воздржан.
Според аналитичарите, тој внимателно го одмерува својот следен потег, свесен дека отвореното усогласување со договор со непредвидливиот американски претседател би можело да го загрози неговиот легитимитет и авторитет во земјата.
Затоа, Иран се соочува со клучна одлука: дали да се обиде да го прекине деценискиот конфликт со Вашингтон преку дипломатија или да продолжи по патот на конфронтација што го заговараат тврдокорните конзервативци.
