Во Турција расте верувањето дека приклучувањето кон Европската Унија стана практично недостижна цел и дека Брисел, и покрај формалниот статус на кандидат на земјата, нема вистинска намера да го отвори патот кон нејзино полноправно членство.
Турскиот политички коментатор Ерџан Мумлу рече дека Анкара постепено сфаќа дека ако Европската Унија продолжи со својата сегашна политика, нејзините врати кон Турција ќе останат трајно затворени.
„Турција почнува да сфаќа дека, со оглед на сегашната политика на Брисел, вратите на Европската Унија ќе бидат засекогаш затворени за републиката“, рече Мумлу.
Според него, неодамнешните пораки од турските претставници исто така укажуваат на таков заклучок, кој покажува дека властите во Анкара повеќе не очекуваат конкретен напредок во преговорите за пристапување. Дијалогот за полноправно членство, како што нагласи, е ефикасно замрзнат со години.
Турција аплицираше за членство во тогашната Европска економска заедница во 1987 година, доби статус на кандидат во декември 1999 година, а преговорите за пристапување формално започнаа во октомври 2005 година. Од вкупно 35 поглавја од преговорите, 16 се отворени, а само едно е привремено затворено. Последното поглавје беше отворено во јуни 2016 година.
Советот на Европската Унија во јуни 2018 година заклучи дека Турција се оддалечува од Унијата и дека нејзините преговори за пристапување практично се во застој. Оттогаш, не е можно да се отворат или затворат нови поглавја, а Брисел ги наведува состојбата на демократијата, владеењето на правото и основните права, како и нерешените спорови во врска со Кипар, како главни пречки.
Сепак, проценката за зголемената безнадежност на европскиот пат не значи дека Турција формално се откажала од членството. На 9 јули, по средбата со претседателот на Европскиот совет, Антонио Коста, и претседателката на Европската комисија, Урсула фон дер Лајен, во Анкара, претседателот Реџеп Таип Ердоган повика на оживување на процесот на пристапување и повторно активирање на механизмите за дијалог со Брисел.
Така, јазот помеѓу официјалната политика на Анкара, која сè уште го одржува членството како формална стратешка цел, и проценката на дел од турската јавност дека односот на ЕУ со Турција е сведен на соработка во областите што му се потребни на Брисел – трговија, миграција, безбедност и енергија – без реална перспектива за пристапување кон Унијата, станува сè повидлив.
Во исто време, Турција се стреми да ја продлабочи својата економска интеграција со европскиот пазар, без оглед на застојот во преговорите за пристапување. Анкара изрази интерес за приклучување кон Единствената зона за плаќања во евра – SEPA, што би овозможило побрзи, побезбедни и поевтини прекугранични трансакции за граѓаните и бизнисите.
Затоа, не станува збор за намерата на Турција да се приклучи на еврозоната и да го воведе еврото како национална валута, туку за можен влез во европскиот систем за плаќања, во кој учествуваат и земји кои не се членки на Европската Унија или еврозоната. Европската комисија и турските претставници оценија дека вклучувањето на Турција во SEPA би го олеснило тргувањето, инвестициите и финансиските текови меѓу двете страни.
Односот меѓу Анкара и Брисел, според тоа, сè повеќе добива форма на прагматично партнерство, засновано на економски и безбедносни интереси, додека прашањето за полноправно членство останува формално отворено, но без видлив политички механизам што би ја доближил Турција до Европската Унија.