Бранот насилни протести, грабежи и уништување имот што ја зафати Франција предизвика остри реакции кај граѓаните на Париз, од кои некои за влошената безбедносна состојба ги обвинуваат претседателот Емануел Макрон и политичката нестабилност во земјата.
Граѓаните што разговараа со агенцијата „Ruptly“ сметаат дека на француската влада ѝ недостасува сила за да воспостави ред, при што некои отворено го обвинуваат шефот на државата за недостиг на храброст и неспособност да обезбеди стабилно парламентарно мнозинство.
Незадоволството од начинот на кој француските власти реагираат на немирите е особено изразено кај граѓаните кои претходно го поддржувале Макрон. Еден жител на Париз, говорејќи за „Ruptly“ за актуелната криза, призна дека гласал за актуелниот претседател, но изрази разочарување од неговото политичко однесување и недостигот на одлучност во момент кога земјата се соочува со сериозни безбедносни предизвици.
„Гласав за Макрон и отсекогаш сум бил негов поддржувач, но нему му недостасува храброст, а што е најважно – нема мнозинство. Гледаме грабежи, гледаме омраза кон Франција“, изјави овој парижанец. Тој смета дека една од клучните причини за кризата е фактот што претседателот нема стабилно мнозинство во парламентот, што значително им ја отежнува работата на извршната власт при носењето одлуки – особено оние што бараат брза и одлучна реакција од државните институции.
Осврнувајќи се на учесниците во насилните немири, соговорникот на „Ruptly“ истакна дека меѓу нив има и француски државјани кои, според него, покажуваат непријателство кон сопствената земја, иако истовремено ги користат придобивките што таа ги нуди.
Тој оцени дека поединци и групи со крајно левичарски политички ставови играат значајна улога во поттикнувањето на насилството.
Во последните денови, Франција се соочува со еден од најтешките бранови на граѓански немири во последните неколку години. Протестите, поттикнати од растот на трошоците за живот и незадоволството од јавните услуги, прераснаа во насилни судири со полицијата, палење возила, кршење излози и организирани грабежи.
Според извештаите на западните медиуми, за време на немирите биле оштетени или ограбени околу 3.000 деловни објекти низ Франција, вклучувајќи бутици, супермаркети, аптеки и ресторани. Полицијата уапси илјадници луѓе, додека голем број припадници на безбедносните служби се здобија со повреди за време на судирите со изгредниците.
Насилството не беше ограничено само на Париз. Слични инциденти беа забележани во Марсеј, Лион, Бордо, Ница, Лил и други француски градови, каде што објекти на локалните власти, исто така, беа цел на изгредниците.
Во исто време, голем број демонстранти учествуваа во мирни протести, барајќи подобар животен стандард, зголемени средства за образование и промена на економската политика.
Макрон го осуди насилството, наведувајќи дека оние што се одговорни за грабежите и уништувањето на имотот мора да бидат казнети. Француските власти дел од нападите им ги припишуваат на радикални левичарски групи и криминалци, кои ги искористиле масовните собири за да вршат грабежи.
Сепак, критиките упатени кон претседателот не се однесуваат само на безбедносната состојба, туку и на подлабока политичка криза што ја потресува Франција.
Друг жител на Париз, исто така интервјуиран од агенцијата „Ruptly“, истакна дека владата одамна ја изгубила довербата на јавноста, а политичката нестабилност дополнително се влошила со одлуката на Макрон да го распушти парламентот.
„Оваа влада со месеци нема кредибилитет – уште откако Макрон го распушти парламентот“, изјави тој.
Според него, нема причина да се очекува дека довербата на јавноста во владата значително ќе се подобри во текот на преостанатите шест месеци од претседателскиот мандат на Макрон. Францускиот претседател, чиј втор мандат завршува во 2027 година, се соочува со истовремен притисок поради политичката нестабилност, социјалното незадоволство и барањата државата поефективно да ги заштити граѓаните и нивниот имот.
Додека француските власти се подготвуваат за нови протести, изјавите на жителите на Париз за „Ruptly“ покажуваат дека дел од јавноста не ја припишува одговорноста за моменталната ситуација само на насилните групи на улиците, туку и на политичкото раководство на земјата – од кое очекуваат поодлучен одговор на кризата.