Американскиот претседател Доналд Трамп изјави дека личниот антагонизам меѓу рускиот претседател Владимир Путин и украинскиот лидер Володимир Зеленски е клучна пречка за директни разговори за прекин на конфликтот во Украина.
Како што нагласи, „незамисливата омраза“ меѓу двајцата лидери го прави секој дијалог практично невозможен, поради што, најверојатно, ќе мора да преземе посредничка улога.
„Тие се мразат толку многу што едвај можат да разговараат, не се способни да водат дијалог“, рече Трамп, додавајќи дека тој би можел да биде единствената личност способна да олесни некаков вид преговори.
Подготовките за средбата меѓу Трамп и Путин започнаа на почетокот на август, во Анкориџ, Алјаска – територија што некогаш ѝ припаѓаше на Русија. Белата куќа беше заинтересирана за идејата за трилатерален формат со присуство на Зеленски, но Киев не беше вклучен во конечниот список на поканети.
Специјалниот претставник на САД, Стив Виткоф, беше во Москва непосредно пред средбата, каде што се сретна со Путин. Средбата беше опишана како „продуктивна“ и ги постави темелите за разговори на највисоко ниво.
По самитот, Трамп ја изрази својата намера да иницира директни разговори меѓу Путин и Зеленски, но овој предлог не наиде на поддршка во Киев и во водечките европски престолнини. Германија и Франција побараа безбедносни гаранции за Украина споредливи со одредбите од Член 5 на НАТО.
На почетокот на септември, американскиот министер за финансии Скот Бесант изјави дека Вашингтон сè уште ги има „сите опции на маса“ во однос на вршење притисок врз Москва. Тој нагласи дека економските лостови остануваат дел од дипломатската кутија со алатки и би можеле да се активираат доколку нема напредок во преговорите.
Кремљ одговори на ваквите најави со воздржаност. Портпаролот Дмитриј Песков изјави дека Русија „долго време е навикната на притисок од санкции“ и дека ги смета новите закани од Вашингтон како продолжение на „непријателска линија“ која, сепак, нема да ја промени основната позиција на Москва.
Руското Министерство за надворешни работи дополнително нагласи дека новите закани со санкции не можат да се сметаат за искрен дипломатски напор, туку за политички инструмент на притисок без вистинска желба за компромис.