Српскиот претседател Александар Вучиќ е гостин во специјална емисија на ТВ Прва, Пинк и телевизијата Информер, каде што зборува за позадината на медиумско-политичкиот напад врз него и неговото семејство.
„Тие се различни работи, но сепак поврзани. Еднаш реков дека сè е перверзно и инверзно. Ние и јас не пукавме во нив, а тие пукаа во мене. Не само во мене, би било себично ако го кажам тоа. Фактот дека ме убија и успеаја да го сторат тоа луѓето да немаат претстава за мене како човечко суштество. Тоа беше начин да се направи истото со Србија. Не беа само разузнавачките служби од тука, туку и разузнавачките служби од регионот и од други места. Тие сакаа да уништат независна Србија која може да размислува српски, да се движи напред, да работи и да гради и да ни ја вратат Србија назад. Формално не успеаја во тоа, благодарение на граѓаните на оваа земја, но успеаја во многу работи. Кога сето ова излезе на виделина дека не сум осомничен и сè друго, беше само да „си ја откинат главата“. Мило ми е за доброто на српскиот народ што приказната за „Сараевското сафари“ е отфрлена“, рече Вучиќ.
Како што додаде, не е секогаш лесно да се издржи сето тоа.
„Но, сметав дека нема да можам да се заштитам себеси и моите најблиски, и ми е жал за моите најблиски. Разговарав со мајка ми, таа плачеше, не можеше да ги сопре солзите. Ми рече дека кога ќе заврши постот, ќе ја изгаси ламбата за прв пат по година и пол. Не можев да заштитам никого во моето семејство. Понекогаш ми се лутеа кога не споменував некого и ги штитев, бидејќи претпоставувам дека тоа е моја обврска. Но, сето тоа е ситница во споредба со она што сите сакаа да ѝ го направат на нашата земја“, рече тој.
