Кога во 2011 година Велче Мицановски бил итно пренесен во операциона сала поради пукната аорта, најважно било да се спаси неговиот живот. Петнаесет години подоцна, за исходот од таа интервенција зборуваат годините што следувале, времето поминато со семејството, новите спомени и враќањето во секојдневието.
Мицановски бил транспортиран од друга болница во тогашната „Филип Втори“ болница, денес Клиника Жан Митрев, во критична и животозагрозувачка состојба. Операцијата ја извршил д-р Жан Митрев со медицинскиот тим, во околности во кои била неопходна итна интервенција.
По операцијата Велче доживува пресвртница, втор живот и денес неговата приказна има и друга, подеднакво важна страна: животот по операцијата. Зад него се петнаесет години во кои повторно имало место за семејни моменти, секојдневни обврски и планови за иднината.
Токму враќањето кон тие обични нешта го дава личното значење на „вториот живот“. За пациентот и неговите блиски, исходот од лекувањето се доживува преку можноста повторно да бидат заедно и да продолжат таму каде што болеста ненадејно го прекинала нивното секојдневие.
Мицановски и по петнаесет години изразува благодарност до д-р Жан Митрев, лекарите, медицинските сестри и целиот тим што учествувал во неговото лекување. Неговата приказна е потсетување на значењето на брзата реакција и достапноста на соодветна медицинска помош кога состојбата е сериозна.
Секој пациент има различен пат на лекување и закрепнување. Искуството на Велче, сепак, покажува дека и по животозагрозувачка кардиоваскуларна состојба е можно да следуваат многу години живот. Навремената интервенција и соодветната медицинска грижа можат да дадат можност за враќање кон секојдневието, можност што за пациентот и неговото семејство има сосема конкретно значење.
Во случајот на Велче Мицановски, тоа се петнаесет години живот по итната операција и приказна што продолжува.