Поранешниот претседател на Претседателството на СФРЈ, Раиф Диздаревиќ, почина денес, објавија сараевските медиуми.
Диздаревиќ беше истакнат босански и југословенски дипломат, политичар и учесник во Народноослободителната борба.
Роден e на 9 декември 1926 година во Фојница. Диздаревиќ се приклучи на Народноослободителното движење уште од рана возраст.
На седумнаесетгодишна возраст, тој се приклучи на партизаните во 1943 година, каде што активно се бореше против фашистичките окупатори.
Антифашизмот и борбата за рамноправност на народите во Босна и Херцеговина останаа основен столб на целиот негов живот и политички активности.
По завршувањето на Втората светска војна и образованието во Вишата дипломатска школа во Москва, Диздаревиќ го посвети својот живот на дипломатијата и државните работи.
За време на неговата богата дипломатска служба, тој служеше во амбасадите на СФРЈ во Бугарија, Советскиот Сојуз и Чехословачка, стекнувајќи огромно искуство во годините на Студената војна и сложените геополитички превирања.
Политичкиот подем на Раиф Диздаревиќ во Босна и Херцеговина кулминираше за време на неговиот мандат како претседател на Претседателството на СР БиХ од 1978 до 1982 година.
Неговата работа во овој период беше фокусирана на економскиот и инфраструктурниот развој на БиХ, како и на зајакнување на нејзината рамноправна позиција во рамките на југословенската федерација.
По работењето на републичко ниво, Диздаревиќ ги презеде највисоките државни функции на федерално ниво. Прво, од 1982 до 1984 година, тој беше претседател на Собранието на СФРЈ, а потоа ја презеде функцијата сојузен секретар за надворешни работи (1984–1988), каде што ја претставуваше Југославија на меѓународната сцена и одржувал блиски врски со Движењето на неврзаните. Тој ја круниса својата политичка кариера станувајќи шеф на државата како претседател на Претседателството на СФРЈ од мај 1988 до мај 1989 година, водејќи ја земјата низ исклучително турбулентен период што на крајот доведе до распад на федерацијата.
Своето богато политичко искуство го преточи во неколку книги, од кои најпозната е „Од смртта на Тито до смртта на Југославија“.