Рудан е родена во Опатија на 29 октомври 1949 година. Беше позната по остриот, провокативен и често контроверзен стил. Во своите текстови и јавни настапи со години без воздржување зборуваше за политиката, општеството, медиумите, бракот, семејството и положбата на жените, поради што често предизвикуваше бурни реакции во јавноста.
Авторка е на бројни романи и збирки колумни, а нејзините дела се преведувани и објавувани и надвор од Хрватска.
„Ведрана замина на подрачје без сигнал“, беше објавено на нејзината официјална веб-страница.
Во март минатата година, Рудан гостуваше во емисијата „Неделом у 2“ на Александaр Станковиќ, каде што зборуваше за својата болест.
„Јас сум бесмртна“
На крајот од емисијата таа порача:
„Сакам да кажам дека има многу луѓе кои ме сакаат и кои јас ги сакам. И дека сум бесмртна. Нека мојата смрт ја сфатат како заминување на подрачје без сигнал.“
Тогаш откри и дека боледува од исклучително агресивен карцином на жолчните канали, кој многу тешко се открива.
Првиот роман го објави во 2002 година
Рудан завршила хрватски и германски јазик на Педагошката академија во Риека. Во текот на животот работела како наставничка, туристички водич, новинарка, уредничка на Хрватското радио и како телевизиска водителка.
На пошироката јавност особено ѝ стана позната во почетокот на 2000-тите, кога се афирмираше како писателка.
Нејзиниот прв роман „Уво, грло, нож“ беше објавен во 2002 година и остана едно од нејзините најпознати дела. Во книгите и колумните често пишуваше за семејството, положбата на жените, насилството, бракот, сексот, стареењето, смртта, национализмот, политиката, црквата, сиромаштијата и општественото лицемерие.
Нејзините дела се преведени на повеќе јазици, а драматизации на нејзините книги се изведувани во Хрватска и во странство.
Нејзините најпознати книги
Меѓу позначајните романи и книги на Ведрана Рудан се:
„Уво, грло, нож“ (2002)
„Љубов на последен поглед“ (2003)
„Црнци во Фиренца“ (2006)
„Дабогда те мајка родила“ (2010)
„Скелети на округот Медисон“ (2012)
„Амaруши“ (2013)
„Маж во грлото“ (2016)
„Танц околу Сонцето“ (2019)
„Доживотна робија“ (2022)
Покрај романите, голем дел од нејзиниот опус го сочинуваат колумни и полемички текстови. Меѓу познатите збирки се „Јас неверничка“, „Кога жената е курва / кога мажот е педер“, „Страв од плетење“, „Во земјата на крвта и идиотите“, „Зошто пцујам“, „Живот без крлежи“, „Пудинг од ванила“ и „Да се умре без стрес“.
Во своите текстови Рудан отворено ги коментираше хрватската политика, односите меѓу Хрватска и Србија, црквата, национализмот, капитализмот, семејството, односите меѓу мажите и жените, медиумите, сиромаштијата и стареењето.
Дел од нејзините колумни беа објавувани во „Feral Tribune“ и „Nacional“, а подоцна и на нејзиниот блог.
Во последните години сè почесто пишуваше и за болеста, стареењето и минливоста. И покрај промените во темите, до крајот го задржа препознатливиот стил – кратки реченици, иронија, пцовки, црн хумор и исклучително личен поглед кон општествените и политичките теми.
Со својата директност и бескомпромисниот начин на пишување, Ведрана Рудан остави силен белег во хрватската книжевност и јавниот простор.