Отворањето на рудникот за антимон во Крива Паланка ја отвори дебатата за иднината на рударството во Македонија, при што ставовите се движат меѓу економскиот потенцијал и еколошките стравови. Во својата колумна, Виктор Грозданов смета дека проектот може да донесе позитивни ефекти за државата.
„Го поддржувам отворањето на рудникот… и ги чекам геолошките наоди кои ќе ја потврдат неговата вредност“, пишува тој.
Според Грозданов, дел од критиките се неосновани и не се поткрепени со стручни аргументи.
„Науката каде работат рудниците не се чита во лексикон за странски изрази“, наведува Грозданов, алудирајќи на употребата на термини како „еколошка бомба“.
Во текстот се објаснува и процесот на отворање на рудник, кој вклучува детални анализи – од истражување и проценка на ресурсите, до студии за економска исплатливост и влијание врз животната средина.
„Во овој момент се решава дали проектот треба да оди понатаму или да се напушти“, пишува Грозданов, нагласувајќи дека процедурите се јасно дефинирани.
Тој потсетува дека рударството има историско и економско значење за човештвото и останува клучна индустрија и денес.
„Поради својата улога во обезбедување на суровини, рударството е една од најзначајните дејности за економскиот раст“, заклучува авторот.