Поранешниот британски премиер Борис Џонсон остро го критикуваше сегашниот премиер, Кир Стармер, за неговата одлука да не поддржи евентуална воена акција на САД и Израел против Иран, велејќи дека таквата политика го претворила Лондон во „безвредна и ирелевантна земја“.
Во статија за „Дејли меил“, Џонсон рече дека одбивањето на британската влада да застане на страната на своите традиционални сојузници е индикација за „невнимателност“ што, тврди тој, го поткопува угледот на Обединетото Кралство на меѓународната сцена.
Според него, воздржаноста на Велика Британија во време на зголемени тензии на Блискиот Исток дава впечаток на слабост и неодлучност. Џонсон оцени дека Лондон, останувајќи настрана во конфликтот со иранскиот режим, им дозволил на своите сојузници да го перцепираат како несигурен партнер, нагласувајќи дека „целиот свет може да ги види“ последиците од таков став.
Поранешниот премиер конкретно се осврна на иранскиот напад врз воена база на Кипар, наведувајќи дека британскиот одговор не бил доволно решителен. Тој тврди дека, според некои проценки, сојузничките сили од други европски земји направиле повеќе за да ја заштитат базата отколку Британската кралска морнарица, што, вели тој, дополнително го оштетило угледот на Лондон.
Џонсон, исто така, потсети на економската димензија на односите на Велика Британија со земјите од Персискиот Залив, што укажува дека ова е регион кој претставува еден од најбрзо растечките извозни пазари за британската економија, но и извор на значителни странски инвестиции. Според него, токму поради овие врски Лондон не може да остане настрана во време кога безбедносната ситуација во регионот се влошува.
Тој, исто така, рече дека е нереално да се очекува Велика Британија да избегне каква било форма на вмешаност во кризата, особено имајќи предвид дека Соединетите Држави веќе го градат своето воено присуство во регионот. Џонсон праша зошто британските сили не биле испратени порано за да помогнат во заштитата на сојузничките позиции и британските граѓани, додавајќи дека, според него, Вашингтон можел да ја смета таквата политика за предавство.
Тој, исто така, нагласи во текстот дека Западот, како што верувал, имал можност да го ослабне или да го прекине владеењето на иранскиот религиозен естаблишмент, иако признал дека таков процес би бил долг и неизвесен. Според него, во некои аспекти САД и Израел веќе постигнале одредени резултати, бидејќи, како што тврдеше, позицијата на иранскиот режим била сериозно разнишана.
Слични проценки даде и Џонатан Браун, извршен директор на тинк-тенкот „За подобра Британија“, кој во статија за списанието „Спектатор“ го повика Лондон да биде поактивен во одбраната на своите сојузници во Персискиот Залив. Тој верува дека таквата политика ќе му овозможи на Обединетото Кралство да го врати влијанието и политичката тежина во регионот.
Во меѓувреме, британските медиуми објавија дека Обединетото Кралство би можело да се придружи на евентуална воена операција на САД и Израел против Иран, додека премиерот Стармер потврди дека Лондон го зголемил своето воено присуство на Блискиот Исток во последните недели.
На почетокот на март, претседателот на Соединетите Американски Држави, Доналд Трамп, исто така, даде изјава, оценувајќи дека Велика Британија требало да го поддржи Вашингтон во воената акција против Техеран. Британскиот „Дејли Телеграф“, повикувајќи се на извори, наведе дека Трамп го нарекол Стармер неуспех поради неговото двоумење да се придружи на нападот врз Иран.