Иранскиот министер за надворешни работи, Абас Арагчи, денес изјави дека Техеран не сака војна, но ќе се брани решително доколку му биде наметната агресија.
Во интервју за телевизијата Ал-Мајадин, Арагчи рече дека Иран не бара војна, но е подготвен за неа доколку биде наметната и дека Техеран комуницирал директно со американските претставници и регионалните влади, предупредувајќи ги дека секоја поголема ескалација на насилството во Либан и Бејрут би предизвикала поширок одговор.
Арагчи рече дека за време на неговите обиколки на Персискиот Залив, им пренел на земјите од регионот дека секое учество на американските бази во агресија против Иран би го принудило Техеран да ги таргетира тие бази како одмазда.
Арагчи го критикуваше „безбедносниот чадор“ на САД на Блискиот Исток, велејќи дека тој донел само несигурност во регионот, а не заштита.
„Доколку овие американски бази не беа присутни во соседните земји околу Иран, тие немаше да бидат жртви на иранска одмазда“, рече Арагчи.
Тој рече дека врховниот лидер на Иран, Моџтаба Хамнеи, ја води земјата со целосен авторитет и многу влијателна улога во сите национални работи.
„Сајед Моџтаба Хамнеи има многу влијателно и силно присуство во актуелните работи во земјата и има целосна контрола врз властите“, рече Арагчи, кој истакна дека неговите директиви стигнуваат до службениците навремено и се спроведуваат прецизно.
Тој додаде дека ограничените јавни појавувања на Моџтаба Хамнеи се од безбедносни причини и дека властите не препорачуваат проширување на неговите појавувања над сегашното ниво како заштитна мерка.
Арагчи рече дека војната со САД и Израел ја зајакнала, а не ја ослабела, позицијата на Иран и дека воената инфраструктура на земјата, вклучувајќи ги структурите на командата за непредвидени ситуации и планирањето на сукцесијата, ѝ овозможила да одржува континуитет дури и под целни напади.
Тој рече дека бил во канцеларијата на ајатолахот Али Хамнеи кога била нападната во раните часови на војната на 28 февруари, при што бил убиен Хамнеи.
Арагчи го повтори принципиелниот став на Иран за поддршка на Оската на отпорот, или движењата на Блискиот Исток што ги поддржува Иран, велејќи дека секое прекин на огнот мора да ги опфати сите фронтови, вклучително и Либан.
Тој нагласи дека Иран никогаш не се мешал во внатрешните работи на Либан и дека го смета за братска нација.