Криста Пајк преживеа две дози од лекот со кој американската сојузна држава Тенеси се обиде да ја погуби. Кога некој од затворот повикал брза помош, немал шифра потребна за возилата да влезат без полициска придружба. Затворскиот контролен центар првично негирал дека го упатил повикот, а потоа потврдил дека станува збор за вистинска итна ситуација. Возилата пристигнале до зградата во која била сместена Пајк 34 минути по првиот повик.
Обидот за погубување почнал на 30 септември околу 19:30 часот. Сведоците изјавиле дека Пајк се жалела на болка во раката. По првата доза сè уште била жива, па затворскиот персонал ѝ дал и втора доза. И по неа продолжила да дише, а сведоците слушнале звуци налик на ‘рчење.
Протоколот на Тенеси предвидува давање втора доза доколку првата не го усмрти затвореникот, но не објаснува како треба да се постапи ако лицето ја преживее и втората доза.
Во 20:40 часот, непознато лице од затворот повикало итна медицинска помош. Неговиот идентитет и функција не се објавени.
„Дадовме 10 грама пентобарбитал. Лицето сè уште не е мртво. Повикавме брза помош“, рекол повикувачот, според транскриптот од разговорот. Тој додал дека Пајк е во несвест и дише тешко и бавно.
Диспечерот побарал шифра со која возилата на итната помош би можеле да влезат во затворот без полициска придружба. Повикувачот одговорил дека ја нема. Објавен е транскриптот од првиот повик, но не и аудиоснимката.
Во 21:03 часот, диспечерот во разговор со други служби пренел дека неговите претпоставени му кажале оти повикот е лажен и дека во затворот нема потреба од медицинска помош. Неколку минути подоцна, претставник на затворскиот контролен центар изјавил дека тие не ја повикале итната помош.
Возилата чекале пред затворот додека диспечерите се обидувале да го проверат повикот.
Во 21:08 часот се јавила и адвокатката на Пајк, Кели Глисон.
„Мојата клиентка сè уште е жива и дише, а ѝ е потребна итна помош за да ѝ се спаси животот“.
Затворскиот контролен центар потврдил дека повикот е вистински во 21:11 часот. Брзата помош и противпожарните екипи пристигнале до зградата во затворскиот комплекс три минути подоцна. Од првиот повик поминале 34 минути.
На една од снимките, член на екипата на итната помош му вели на диспечерот: „Поради целата оваа забуна, сакам да бидам сигурен дека знаат каде ја носиме“.
Снимките покажуваат дека повикувачот ја немал потребната шифра, а затворскиот контролен центар првично тврдел дека повикот не дошол од нив. Сепак, не е објаснето зошто повикувачот ја немал шифрата ниту кој требало да му ја обезбеди.
Адвокатите на Пајк тврдат дека не успеале телефонски да стапат во контакт со надлежните. Телефонскиот број за итни случаи што им го дал Врховниот суд на Тенеси ги пренасочувал кон говорна пошта, а никој не одговарал на нивните повици во кабинетот на гувернерот.
Во 20:36 часот адвокатите поднеле итно барање до судот за Пајк да ѝ биде укажана медицинска помош. Расправата завршила околу 21:06 часот. Тие тврдат дека во тој момент не знаеле дека возилото на итната помош веќе тргнало кон затворот.
Портпаролот на судот изјави дека судот навреме одговорил на барањето. Од канцеларијата на државниот обвинител повикале на истрага за случајот.
Одделот за затвори на Тенеси соопшти дека постапил согласно протоколот. Во соопштението се наведува дека протоколот „не дозволува дополнителни постапки надвор од оние што беа спроведени таа вечер“.
Гувернерот Бил Ли ги запре новите погубувања додека трае проверката на случајот.
Пајк е отпуштена од болница и вратена во женскиот затвор, каде што и понатаму добива медицинска нега.
Таа е осудена на смрт за убиството на 19-годишната соученичка Колин Слемер во 1995 година, кога Пајк имала 18 години.