Кол Ален, осомничен за напад на вечерата на Здружението на дописници од Белата куќа, испратил опширен манифест до членовите на своето семејство само десет минути пред да влезе во хотелот и да почне да пука.
Во пораката од 1052 зборови, до која дојде „Њујорк пост“, Ален ги изложил своите „правила на дејствување“ и навел дека смета оти негова должност е да ги таргетира функционерите на администрацијата.
Во продолжение го пренесуваме манифестот во целост.
„Се извинувам на сите. Не очекувам прошка“
„Поздрав до сите!
Веројатно денес многумина ги изненадив. Дозволете да започнам со извинување до сите чие доверба ја изневерив.
Им се извинувам на моите родители што им реков дека одам на разговор за работа, без да прецизирам дека станува збор за „најбараните“.
Им се извинувам на моите колеги и ученици што реков дека имам итен личен случај (до моментот кога некој ќе го прочита ова, веројатно навистина ќе ми треба итна помош, но тешко дека тоа може да се нарече состојба што самиот си ја предизвикав).
Им се извинувам на сите луѓе со кои патував, на сите работници што ракуваа со мојот багаж и на сите други лица во хотелот кои не беа цел, а кои ги доведов во опасност само со моето присуство.
Им се извинувам на сите што биле малтретирани и/или убиени пред ова, на сите што страдале пред да се обидам да го направам ова и на сите што можеби ќе страдаат и по ова, без разлика на мојот успех или неуспех.
Не очекувам прошка, но доколку постоеше каков било друг начин да го направам ова, би го искористил. Уште еднаш, искрено се извинувам.
А сега, зошто го направив сето ова:
Јас сум државјанин на Соединетите Американски Држави.
Она што го прават моите претставници се одразува и врз мене.
И повеќе не сум подготвен да дозволам педофил, силувач и предавник да ми ги валка рацете со своите злосторства.
(Да бидам целосно искрен, одамна не сум подготвен, но ова е првата вистинска можност да преземам нешто во врска со тоа.)
Додека зборувам за ова, ќе ги изложам и моите предвидени правила на дејствување (веројатно во лош формат, но не сум војник).
Функционери на администрацијата (со исклучок на г. Пател): тие се цели, со приоритет од највисок до најнизок ранг.
Тајната служба: тие се цели само ако е неопходно и треба да бидат онеспособени без смртоносни последици, доколку е можно.
Обезбедување на хотелот: не се цели, освен ако не пукаат во мене.
Капитолската полиција: исто како обезбедувањето на хотелот.
Националната гарда: исто како обезбедувањето на хотелот.
Вработени во хотелот: воопшто не се цели.
Гости: воопшто не се цели.
За да го намалам бројот на жртви, ќе користам сачми наместо куршуми (помало продирање низ ѕидови).
Сепак, би поминал низ повеќето луѓе тука за да стигнам до целите ако тоа е апсолутно неопходно (бидејќи сметам дека мнозинството избрале да дојдат на говор на педофил, силувач и предавник и со тоа се соучесници), но навистина се надевам дека нема да дојде до тоа.
Одговори на приговори
Приговор 1: Како христијанин, треба да го свртиш и другиот образ.
Одговор: Другиот образ го вртиш кога ти лично си угнетен… (следи истата логика).
Приговор 2: Ова не е соодветен момент.
Одговор: Секој што така мисли треба да сфати дека светот не се врти околу него…
Приговор 3: Не ги опфати сите.
Одговор: Некаде мора да се почне.
Приговор 4: Како лице со мешано потекло, не треба да го правиш ова.
Одговор: Не гледам дека некој друг презема одговорност.
Приговор 5: Дајте му го на царот царевото.
Одговор: САД се водат според закон, а не според поединци…
Исто така би сакал да изразам благодарност до многу луѓе, бидејќи веројатно повеќе нема да можам да разговарам со нив.
Им благодарам на моето семејство, и биолошкото и црковното, за љубовта во овие 31 година.
Им благодарам на моите пријатели за годините дружење.
Им благодарам на моите колеги за професионалноста.
Им благодарам на моите ученици за ентузијазмот и љубовта кон учењето.
Им благодарам на сите познаници, лично и онлајн, за разговорите и инспирацијата.
Ви благодарам на сите за сè.
Со почит,
Кол „coldForce“ „пријателски сојузен убиец“ Ален
П.С.
Во ред, сега кога завршија сентименталните работи — што, по ѓаволите, прави Тајната служба?
Очекував камери на секој агол, прислушување, вооружени агенти, детектори за метал…
А што добив? Ништо.
Нема обезбедување.
Ниту во транспортот.
Ниту во хотелот.
Ниту на самиот настан.
Влегов со повеќе парчиња оружје и никој не помисли дека сум закана.
Обезбедувањето е надвор, фокусирано на демонстрантите.
Ова ниво на неспособност е неверојатно…
Да бев странски агент, можев да внесам тешко оружје и никој немаше да забележи.
Навистина лудо.
Ако некого го интересира како е чувството да направиш вакво нешто: ужасно е. Ми се повраќа, ми се плаче…
Навистина не го препорачувам.
Останете во училиште, деца“, стои во наводниот манифест на напаѓачот.