Од трговски договори до автомобили, италијанската премиерка Џорџаа Мелони и германскиот канцелар Фридрих Мерц сè повеќе ги здружуваат силите за да ја водат агендата на Европската Унија, ризикувајќи да го стават настрана францускиот претседател Емануел Макрон.
За време на неформалниот самит на лидерите на ЕУ за економска конкурентност во четврток, десничарката Мелони и конзервативниот Мерц се залагаа за заедничка визија за зголемување на конкурентноста на ЕУ.
Тоа е најновиот знак за растечка соработка меѓу Рим и Берлин што ја предизвикува традиционалната француско-германска оска.
„Некои набљудувачи велат дека 2026 година ќе биде година на Италија и Германија“, рече Мелони минатиот месец кога се сретна со Мерц во Рим.
„Имаме намера да направиме сè што е во наша моќ за да консолидираме пријателство кое е стратешко не само за нашите нации, туку и за Европа како целина.“
Двајцата лидери долго време делат цврст став за миграцијата, но на самитот во Рим се согласија да ја прошират соработката на сè, од трговска политика до одбрана. Тие, исто така, се усогласија по неколку прашања во Брисел во последните месеци.
Во јануари, Мелони, и покрај почетната неподготвеност, конечно го поддржа трговскиот договор на ЕУ со јужноамериканскиот блок Меркосур, на задоволство на Германија.
Франција, традиционален сојузник на Берлин, неуспешно се обиде да го блокира договорот од загриженост за своите земјоделци.
Берлин и Италија, исто така, помогнаа во притисокот врз ЕУ да ја ублажи забраната за нови бензински и дизел автомобили од 2035 година, на што Франција повторно неуспешно се спротивстави.
Италија и Германија се основачки членки на ЕУ и сојузници во воениот сојуз на НАТО.
Но, Рим и Берлин честопати се судраа, особено околу финансиски прашања – штедлива Германија наспроти презадолжена Италија.
И во надворешната политика, двајцата се обидоа да одржат добри односи со американскиот претседател Доналд Трамп.
„Би го опишал тоа како паралелна конвергенција“, рече Матео Виља од италијанскиот тинк-тенк ISPI.
„Коцката е фрлена и доаѓа време кога двајцата ќе бидат покомпатибилни од класичната француско-германска двојка“, изјави тој за АФП.
Италијанскиот министер за надворешни работи, Антонио Тајани, во интервју за дневниот весник „Ил Месаџеро“ во среда изјави дека партнерството меѓу Италија и Германија е слично на блиските врски од основањето на ЕУ.
„Почнува нова ера. Италија има водечка улога, сака да биде една од локомотивите на ЕУ“, рече тој. Тој рече дека Италија и Германија се „двете најиндустријализирани и најстабилни земји“ во блокот.
Францускиот претседател Емануел Макрон, чија земја е во политичка криза од предвремените избори во 2024 година, ги отфрли сите сугестии дека е тргнат настрана.
Во интервју за неколку европски весници објавено во вторник, тој рече дека е „нормално“ Рим и Берлин да ги презентираат своите предлози на лидерите на ЕУ.
„Француско-германското партнерство е од суштинско значење за движење на Европа напред. Но, никогаш не е доволно само по себе“, рече тој.
Тој истакна дека тој и Мелони ќе одржат свој италијанско-француски самит за неколку недели, веројатно во април во Тулуз, според дипломатски извори.
Но, односите меѓу Макрон и Мерц се заладија.
Дипломатите велат дека француските обиди да го блокираат договорот со Меркосур создадоа зла крв во Брисел и меѓу другите земји-членки, вклучително и Германија.
Во меѓувреме, Германија наводно размислува да се откаже од Системот за идни борбени авиони (FCAS), проект за борбени авиони со Франција и Шпанија, кој е во застој со месеци поради тензии меѓу корпоративните партнери.
Берлин наводно размислува за Глобалната програма за развој на борбени авиони на Италија (GCAP) со Велика Британија и Јапонија, според медиумските извештаи.
„Раздорите меѓу Париз и Берлин значат дека Берлин мора да бара други партнери“, изјави за АФП Томас Мадок, соработник во Центарот за европски реформи во Лондон.
Мислењето во германскиот таблоид „Билд“ беше уште побрутално.
„Мерц знае дека за Европа да има глас на меѓународната сцена, ѝ требаат силни партнери покрај себе“, се вели во него. „За разлика од Франција, Италија сега е земја со стабилна влада и просперитетна економија.“