Истражувачкиот тим на Binance објави нова анализа во која се посочува дека разговорот околу дигиталните средства влегол во попрактична фаза, при што фокусот повеќе не е на тоа дали крипто-средствата треба да бидат дел од финансискиот систем, туку на тоа како тие треба да се регулираат на реален, применлив и идно ориентиран начин. Текстот, кој се темели на дискусии за јавни политики одржани во Токио во организација на Global Fintech Institute, издвојува три области што регулаторите треба да ги стават во преден план: оданочување, класификација и чување на средствата.
Една од најјасно нагласените теми во дискусијата било оданочувањето. На многу пазари, добивките од крипто-средства се оданочуваат по повисоки и покомплексни стапки отколку традиционалните финансиски производи. Според анализата, ваквиот пристап може да го произведе спротивниот ефект од посакуваниот, односно да ја пренасочи трговската активност во странство, кон поконкурентни јурисдикции и на тој начин да го намали домашниот надзор. Како попрактично решение, текстот предлага рамна даночна стапка, заедно со можноста идните добивки да се намалуваат за претходно остварените загуби. На тој начин подобро би се одразила нестабилната природа на пазарот на дигитални средства и би се поттикнало учеството во регулирани средини.
Второ важно прашање е класификацијата. Како што крипто-индустријата се развива, сè почести стануваат нови производи како токенизирани средства, токени што претставуваат верзија на средство на друга мрежа, средства што функционираат низ повеќе блокчејн-мрежи и токени поткрепени со конкретен имот. Анализата на Binance укажува дека сегашните регулаторни рамки често тешко се приспособуваат на оваа сложеност. Затоа се предлага појасен систем на класификација, заснован на економската функција на средството, а не само на неговата техничка структура. Ваков пристап би овозможил правилата за оданочување, објавување информации, чување средства и лиценцирање да се применуваат подоследно и поразбирливо.
Третата клучна област е чувањето на средствата. За разлика од традиционалните финансии, каде што ризикот често е поврзан со кредитна изложеност и со договорни односи со други страни, ризикот кај крипто-чувањето првенствено е оперативен. Во пракса, тоа значи дека безбедноста зависи од управувачките механизми, дизајнот на дигиталните паричници, внатрешните контроли, сајбер-безбедноста и начинот на кој клиентските средства се одвоени и заштитени. Поради тоа, текстот заклучува дека регулацијата треба да биде насочена токму кон овие оперативни заштитни механизми, наместо премногу да се потпира на класични финансиски гаранции.
Пошироката порака на анализата е дека регулаторната јасност станува конкурентска предност. Доколку правилата за услуги како заклучување на крипто-средства за награда или принос од дигитални средства останат нејасни, компаниите и капиталот лесно можат да се преселат на други пазари. Заклучокот на Binance е дека ефикасната крипто-регулација треба да се гради преку дијалог, да биде заснована на пазарната реалност и внимателно да се обликува така што ќе ги заштити потрошувачите без да ја забави одговорната иновација.