Александар Наунов, таткото на Надица Наунова, која го загуби животот во пожарот во кочанската дискотека „Пулс“, се огласи по последното судско рочиште, изразувајќи разочарување и револт од одговорите што ги слушаат родителите на загинатите во една од најголемите трагедии во поновата историја на земјава.
Во својата објава, Наунов посочува дека секое ново рочиште за семејствата на жртвите претставува повторно соочување со болката од трагичната ноќ, кога нивните деца ги загубија животите. Наместо одговори што би помогнале да се утврди како дошло до катастрофата и дали можело да се спречи, како што наведува, родителите во судницата повторно слушаат паушални објаснувања, оправдувања и префрлање на одговорноста.
Особено го загрижуваат информациите изнесени во текот на судската постапка дека полициските службеници од Пробиштип не биле запознаени со целта и точките на акциската контрола што требало да се спроведе.
Наунов поставува прашање како е можно полициски службеници да бидат дел од одредена акција, а притоа да не бидат соодветно информирани за нејзината цел, задачите и начинот на спроведување. Според него, ваквите околности отвораат сериозни прашања за професионалноста, координацијата и одговорноста на службите кои имале должност да постапуваат согласно своите надлежности.
Во објавата тој пренесува и особено потресно сведоштво на мајка на една од повредените девојки, која раскажала за моментите на ужас што ги доживеале младите за време на пожарот.
Според сведоштвото, во моментот кога се урнал ѕидот од гипс-картон, нејзината ќерка слушнала глас на дете кое исплашено извикало: „Тетко, многу сум исплашен!“
Овој момент, како што посочува Наунов, дополнително ја отсликува паниката и стравот со кои се соочувале младите во критичните моменти, кога секоја секунда можела да биде пресудна за нивното спасување.
Тој прашува дали со навремена координација меѓу надлежните институции, професионално постапување и соодветна организација на службите можело да се спречи дел од последиците од пожарот. Особено ја нагласува можноста за организирање коридор за евакуација, кој би им овозможил на присутните побрзо и побезбедно да го напуштат објектот.
За семејствата на загинатите, овие прашања не се само дел од судската постапка, туку и обид да се добијат одговори за тоа дали постоеле пропусти и дали трагичниот исход можел да биде поинаков.
„Вие имате право на одбрана. Нашите деца немаа право на втора шанса“, порачува Наунов, правејќи јасна разлика меѓу правото на одбрана на обвинетите и изгубената можност за живот на младите кои загинаа во пожарот.
Тој потсетува дека основната должност на полициските и безбедносните служби е да ги заштитуваат граѓаните, да спречуваат опасности и да реагираат навремено кога човечките животи се загрозени.
Наунов ја завршува својата објава со потсетување на размерите на трагедијата во Кочани – 63 загинати лица и 63 семејства кои засекогаш ќе ги носат последиците од таа ноќ.
За родителите, секое судско рочиште е уште едно враќање на најтешките моменти, но и надеж дека низ судската постапка ќе се утврди одговорноста за случувањата што доведоа до трагедијата во „Пулс“.