Објавена е е-пошта преписка од 2014 година на која се гледа како осудениот сексуален престапник Џефри Епштајн бара од член на персоналот да инсталира скриени видеокамери во неговиот дом во Палм Бич, Флорида. Помошникот одговорил дека планира да ги скрие во кутии за марамчиња во куќата. Е-поштата е дел од милиони документи објавени од Министерството за правда на САД (DoJ) минатиот месец, објавува SkyNews.
Во е-пошта од 5 февруари 2014 година, Епштајн му пишал на помошникот: „Ајде да земеме три скриени камери со детекција на движење, кои снимаат, ви благодарам“. Пет часа подоцна, тој добил одговор: „Џефри, веќе купив две камери за детекција на движење вчера во продавницата за шпиони во Форт Лодердејл, ги наполнив синоќа и само учам како да ги користам… Моментално ги инсталирам во кутии за марамчиња Kleenex“.
Тимот за податоци и форензика на Sky News разгледува повеќе од илјада фрагментирани видеа објавени од Министерството за правда. Се чини дека многу од нив се снимени во канцеларијата на Епштајн во неговиот дом во Флорида.
Едно видео прикажува маж, кој личи на Епштајн, како разговара со жени во таа соба. Друга снимка покажува жена како клечи до него. Скај њуз вели дека не може да потврди кога е направена снимката од камерите во канцеларијата.
Според полициските документи, жртвите се плашеле дека тајно се снимаат. Овие е-пошта и слики, кои се анализирани, сугерираат дека навистина било така. Сето ова доаѓа откако американската обвинителка Пам Бонди постојано се судираше со критичарите за време на долгото сослушување на комисијата претходно оваа недела.
Во средата, Бонди го даде своето прво сведочење под заклетва откако беа објавени досиејата на Епштајн, а сослушувањето во еден момент се претвори во расправија со демократите. Преживеаните жртви на Епштајн подоцна ја обвинија дека нема емпатија и човечност, додека критичарите велат дека бидејќи не се објавени сите документи и многу од нив биле силно редактирани, некои моќни луѓе продолжиле да бидат заштитени.
Бонди, која како шеф на Министерството за правда го надгледува објавувањето на досиејата, го бранеше начинот на кој се спроведувал процесот и рече дека „длабоко жали за сè низ што поминала која било жртва“. Но, таа одби да преземе лична одговорност за почетните неуспеси во заштитата на идентитетот на поединечните жртви во објавените документи.