Земјата дотогаш веќе одамна нема да постои, но ново астрофизичко истражување покажува дека и надворешните планети ќе бидат исфрлени од Сончевиот систем, и тоа милијарда пати побрзо отколку што досега се предвидуваше.
Новата студија покажува дека орбитите на надворешните планети ќе станат хаотични околу една милијарда години по смртта на Сонцето, со што нивниот очекуван опстанок се скратува за фактор од милијарда.
Претходните проценки предвидуваа дека орбитите на џиновските планети ќе останат стабилни околу еден билион години, што е значително подолго од сегашната старост на Вселената.
Научниците, меѓу кои и Isaac Newton, долго сметаа дека Сонцето постепено ќе ја губи масата додека згаснува. Според оваа теорија, најпрво ќе се прошири во црвен џин, а потоа ќе се претвори во бело џуџе.
Во такво сценарио, Сонцето би ги проголтало Земјата, Венера и Меркур во фазата на црвен џин. Марс би бил единствениот преживеан од внатрешниот дел на системот, бидејќи е доволно оддалечен.
Се веруваше дека надворешните планети ќе го преживеат тој процес, а нивните орбити ќе се удвојат додека Сонцето ја губи масата. Се очекуваше до распад на системот да дојде дури по 30 до 100 милијарди години, под влијание на ѕвезди што би минувале во негова близина.
Новите наоди, што ги објавија научници од California Institute of Technology (Caltech), покажуваат дека оваа претстава не е точна.
Наместо тоа, орбитите на надворешните планети – Јупитер, Сатурн, Уран и Нептун – ќе станат нестабилни веќе околу една милијарда години откако Сонцето ќе се претвори во бело џуџе. Тој момент сепак е милијарди години во иднината.
Кога Сонцето ќе стане бело џуџе, ќе се олади и ќе се намали на околу половина од сегашната маса. Сепак, процесот нема да биде толку мирен како што се претпоставуваше. Истражувањето покажува дека ѕвездата нема да ја губи масата рамномерно преку ослободување материја, туку преку насилни и случајни исфрлања, опишани како стохастички удари.
Сончевиот систем е стар 4,57 милијарди години, а на Сонцето му остануваат уште околу пет милијарди години пред да стане црвен џин. Долго се претпоставуваше дека џиновските планети ќе го надживеат Сонцето за речиси незамисливо долг период, но новата студија го доведува тоа сценарио во прашање.
Истражувањето е спроведено со помош на суперкомпјутери со високи перформанси и стотици напредни нумерички симулации на N тела.
Во анализата не се користени алатки на вештачка интелигенција. Научниците програмирале виртуелен модел на Сончевиот систем што ги вклучувал Сонцето, Јупитер, Сатурн, Уран и Нептун, а суперкомпјутерите потоа ги пресметувале и симулирале нивните брзини и позиции низ милијарди години.
Клучната разлика во однос на претходните анализи е моделирањето на губењето на сончевата маса преку случајни и повремени исфрлања. Научниците тестирале стотици различни варијанти на моделот за да ги потврдат своите заклучоци.
Наодите се објавени во списанието The Astrophysical Journal Letters, во студијата „Terminal Instability of the Solar System Triggered by Stochastic Solar Mass Loss“.