Во својата автобиографија, легендарниот германски тенисер Борис Бекер (57) споделува шокантни и искрени приказни од затворот, каде што поминал речиси осум месеци во 2022 година поради обвиненија поврзани со банкрот.
Но, меѓу најтрогателните делови од книгата е неговото пријателство со неговиот цимер од затворот Ајк – поранешен меѓународен дилер на кокаин кој, како што признава Бекер, „му го спасил животот“.
По четири недели поминати во затворот Вандсворт, Бекер бил префрлен во Хантеркомб, затвор во близина на Нафилд со околу 480 затвореници. Таму го запознал Ајк, човек на околу 50 години, со импресивна телесна градба и силен авторитет меѓу затворениците.
„Луѓето го почитуваа. Тие се држеа настрана од него. Беше силен, но смирен. Слушаше. Тој беше човек кој предизвикуваше почит без зборови“, пишува Бекер.
Тие тренирале заедно, оделе на црковни служби и ги споделувале дневните затворски ритуали, а Бекер истакнува дека токму присуството на Ајк му давало чувство на сигурност во небезбедна средина.
Со текот на времето, Ајк почнал да го поканува Бекер во својата ќелија на ручек, каде што го подготвувал традиционалниот западноафрикански оброк од фуфу, топчиња од пченка потопени во богат сос од зеленчук и зачини, подготвени во затворскиот котел. За Бекер, ова било многу повеќе од оброк.
„Ја сфатив честа што ја добив. Цимерот го сподели својот леб со мене“, напиша Бекер.
И покрај криминалното минато на Ајк, Бекер нагласува дека тој не бил дефиниран според тоа што бил, туку според тоа што го покажал во затворот: човечност, лојалност и духовна сила.
По нивното ослободување и депортација во Германија, двајцата продолжиле по своите одделни патишта. Бекер отишол во Хамбург, а Ајк, по кратко време во Европа, се вратил во Нигерија, каде што не можел да го најде своето место во современото општество.
Сепак, едно изненадување засекогаш ќе остане во сеќавањето на Бекер, на неговиот 56-ти роденден во Милано во 2023 година, Ајк одеднаш се појави меѓу гостите, облечен во одело и вратоврска.
„Го погледнав и реков: „Ти благодарам што ми го спаси животот“, пишува Бекер.
Во книгата, Бекер не крие колку му значи ова пријателство.
„Често размислувам за него. Неговите молитви, разговорите со Бога, неговата љубов кон теретаната и фуфуто што ни го готвеше. Ми даде чувство на сигурност кога мојот живот се распаѓаше. Се надевам дека најде мир.“