Поминаа пет години откако регионот беше погоден од веста за заминувањето на еден од најпознатите пејачи во регионот, Ѓорѓе Балашевиќ. На 19 февруари 2021 година, Ѓорѓе Балашевиќ почина на 67-годишна возраст на Клиниката за инфективни болести на Клиничкиот центар на Војводина во неговиот роден Нови Сад.
Причина за смртта беше пневмонија предизвикана од вирусот COVID-19. Тој беше примен во болница само четири дена претходно, откако беше лекуван дома десет дена, но неговата состојба одеднаш се влоши.
Тој беше погребан два дена подоцна, на 21 февруари, на Градските гробишта во Нови Сад, опкружен со неговото најблиско семејство. Беше испратен тивко, без многу помпа, но неговите обожаватели се собраа низ целиот регион носејќи свеќи и пеејќи ги неговите песни заедно.
Деновите што ги помина во болница беа обележани со строги епидемиолошки мерки што спречуваа посети. Сепак, неговата сопруга Оливера најде начин да го види уште еднаш, за последен пат.
Како што подоцна раскажа во едно интервју, со помош на познаник, успеа да го лоцира прозорецот од неговата соба на приземјето од болницата. Таа средба, одделена со ладно стакло, беше проткаена со неверојатна симболика што го прикажува целиот нивен заеднички живот, бидејќи романтичниот музичар еднаш ѝ пееше серенади под прозорецот на студентскиот дом.
Оливера опиша како тој само ја подаде раката и ја поздрави како и секогаш, без никаква индикација за конечно збогување.
Таа му мавна и го охрабри, а тој остана смирен, како да е само уште една од нивните средби.
Балашевиќ ја започна својата кариера во 1977 година во групата Жетва со хитот „У раздељак те љубим“, а веќе следната година ја основа Рани мраз и ја сними генерациската химна „Сметајте на нас“.
Победата на сплитскиот фестивал во 1979 година со песната „Панонски морнар“ му донесе прекар што го следеше во текот на целиот живот.
Неговото соло патување започна во 1982 година со албумот „Паб“, по што следеа култни изданија.
Години по заминувањето на Балашевиќ, токму песната „Оливера“, создадена во 1985 година, доживеа ренесанса и стана еден од најголемите хитови во регионот во моментов.
Секако, за сè е одговорен младиот пејач од Винковци, Јаков Јозиновиќ, чија емотивна изведба на оваа балада стана вирална на социјалните мрежи, особено на ТикТок.
Интерпретацијата на Јозиновиќ внесе нов живот во песната и ја доближи поезијата на Балашевиќ до помладите генерации кои можеби не го познавале.